Od Kropelkowej Łapy CD Iskrzącej Łapy

 ← Poprzednie opowiadanie

Kropelkowa Łapa patrzyła z uśmiechem na małą suczkę. Widziała, że rozpiera ją energia, że chciała się pobawić. No tylko jest jeden problem, w co? Ona znała dużo zabaw, ale która będzie odpowiednia dla niej i dla Iskierki. Może w chowanego, a może w berka, kopanie, zwiedzanie obozu, hmmm jest dużo propozycji... — myślała Kropelkowa Łapa. Rozmyślała nad tym długo, widziała, że mała Iskierka nie może się już doczekać... W końcu wiedziała, w co się pobawią, w jej ulubioną zabawkę z czasów, kiedy sama była szczeniakiem, w odkrywanie, sama wymyśliła tę zabawę, więc może jej się spodoba, na pewno nigdy się w to nie bawiła.

— Wiem, w co się pobawimy, w moją ulubioną zabawę, za czasów, kiedy jeszcze sama byłam szczeniakiem. Pobawimy się w odkrywanie, pasuje ci? — powiedziała do Iskierki, widać było, że pomysł jej się spodobał, no była bardzo ucieszona. Okej, super mają się w co bawić, tylko trzeba jej teraz wyjaśnić, jak trzeba się w to bawić. — Musimy sobie znaleźć jakiś cel, co chcemy znaleźć, potem wyjaśnię ci dalej — powiedziała, mała od razu zaczęła myśleć, było to widać. Po jakimś czasie powiedziała, że ma pomysł, że ich celem będzie znaleźć coś wyjątkowego i żeby błyszczało. Pokiwałam jej głową. — Dobrze, to teraz możemy się zabawić, cieszysz się?

<Iskrząca Łapo?>

[206 słów: Kropelkowa Łapa otrzymuje 2 Punkty Doświadczenia i 1 Punkt Treningu]

Od Iskierki (Iskrzącej Łapy) CD Kropelkowej Łapy

 ← Poprzednie opowiadanie

Iskierka zamerdała z radości ogonem. Idzie tylko chwilkę i już znajduje uczennicę z nietypową łatką na brzuchu, a w dodatku ta zaproponowała zabawę. Kropelkowa Łapa nie zaczekała na jej odpowiedź i od razu sama dalej mówiła. Suczka nie zwróciła na to uwagi, bo sama wiedziała jak niecierpliwa była gdy nie mogła się czegoś doczekać. Więc, zamiast odpowiadać że nie że nie chce się bawić (choć to nie byłaby prawda, bo aktualnie energia ją rozpierała) kiwnęła głową z podekscytowaniem.

— A w jaką zabawę się pobawimy? — zapytała, bo tak kwestia wydawała się jej jedną z aktualnie najważniejszych. Bez planu, w co się bawi, nie można w ogóle zacząć, a co za tym idzie — nici z zabawy. Po pytaniu, które wyfrunęło z jej pyszczka, usiadła na ziemi rozemocjonowana. Iskierka sama wybrałaby jakąś zabawę, ale w tym zakresie miała jeden kłopot — nie znała zbyt dużo zabaw. Jako że sama rodzeństwa nie posiadała, a w Industrii żadnych innych szczeniąt aktualnie nie było, zwykle gdy chciała się bawić, ganiała swój ogon albo łapała plamki światła wpadające przez lekko zakurzoną szybę magazynu. Jednak teraz te zabawy wydały jej się nudne a w pierwszym przypadku — nieodpowiednie. Wiedziała z własnego doświadczenia, że ogon da się ganiać, ale — po pierwsze była to zabawa na jednego psa a — po drugie czasami było dość nudne i niepraktyczne, bo prawie w ogóle nie da się go złapać. Marchewkowo-biały ogon małej latał jak szalony, a oczy małej błyszczały.

<Kropelkowa Łapo?>

[235 słów: Iskrząca Łapa otrzymuje 2 Punkty Doświadczenia i 1 Punkt Treningu]

Od Kropelkowej Łapy CD Iskierki

 ← Poprzednie opowiadanie

Kropelkowa Łapa, miała wspaniały sen, że polowała jako wojowniczka z uczniem! Było wspaniale i sen był taki realny, złapali dużo zwierzyny i byli z nich dumni, i wtedy się obudziła.

— Mmmmm ale piękny sen, może wypadałoby zadbać, by się spełnił! Tak, będę miała bliskie relacje z jakimiś szczeniakiem, wtedy na pewno będę jego mentorką — pomyślała, oczywiście nie wiedziała, że nie tak to działa. Wstała, chyba nie będzie miała dziś treningu, Sowi Pazur dalej jest na nią zły po ostatnim. Suczka otrzepała się, spojrzała na innych uczniów w legowisku, wszyscy byli zajęci, szczeknęła, by zwrócić na siebie uwagę, nic, szczeknęła jeszcze raz głośniej, nikt nie zwracał na nią uwagi, nie przejęła się tym. Wyszła z legowiska uczniów, usiadła sobie w centrum i rozmyślała.

— Zaraz chwila... industria ma w ogóle szczeniaki? Hmmmm — myślała, kiedy z zamyślenia wyrwał czyiś głos, popatrzyła tam, skąd dochodził i zauważyła szczeniaka. Ucieszyła się, jednak jakieś są w Industrii! Teraz musi się z nią jak najbardziej zaprzyjaźnić. Suczka była mała i miała klapnięte uszka. Jej ubarwienie było, śliczne. Wyglądała jak taka mała, urocza kuleczka.

— Cześć Iskierko, co porabiasz? Przyszłaś się ze mną pobawić? — pomyślała, no tak nawet się nie przedstawiła. — Mam na imię Kropelkowa Łapa, i chętnie się z tobą pobawię — powiedział, zanim Iskierka, zdążyła jej odpowiedzieć.

<Iskierko?>

[209 słów: Kropelkowa Łapa otrzymuje 2 Punkty Doświadczenia i 1 Punkt Treningu]

Od Iskierki do Kropelkowej Łapy

Iskierka była na nogach od mniej więcej chwili. Było dość wczesne popołudnie. Suczka rozejrzała się. Innych szczeniaków w jej klanie nie było, a mała jak to szczeniak chciała się bawić lub po prostu porozmawiać. Najbardziej jednak chciała poznać kogoś nowego. Wiedziała, że w klanach jest wiele psów, ale jeszcze nie zdążyła poznać wszystkich. Suczka wstała ze swojego legowiska i poszła rozejrzeć się po obozie. Przecież wszystkie psy nie siedzą w jednym miejscu co nie? Z tą myślą jak zwykle w dobrym humorze poszła kogoś szukać. Znalazła kogoś już po chwili. Na jej oko suczka, którą znalazła była uczniem, bo wyglądała na za młodą na wojowniczkę.

— Cześć jestem Iskierka — przywitała się wesołym tonem z nieznajomą. Gdy przyjrzała się rudej z bliska, spostrzegła, że ma białą łatę w kształcie kropli na brzuchu. Iskierkę zaskoczył kształt łaty. Zawsze myślała, że łaty są nieregularne, a tu proszę — spotyka taką w kształcie kropli. Iskierka spojrzała na swój brzuch. Był cały biały i nie było na nim żadnej łaty. Suczka obejrzała go dokładnie — nie nie było na nim żadnej łatki nawet najmniejszej. Inny pies by się zmartwił, że nie ma żadnej łatki, ale nie ona. Przecież wtedy taka łatka nie byłaby wyjątkowa gdyby wszyscy ją mieli — pomyślała. Bo według niej łatka była naprawdę niezwykła.

<Kropelkowa Łapo?>

[208 słów: Iskierka otrzymuje 2 Punkty Doświadczenia]